In de jaren tachtig had je aanzien als je bedrijfstrainingen gaf want die had je toen nog niet zoveel. Vooral de trainers die time-management gaven waren de koele ridders die voor de troepen uit liepen. De meesten van hen zijn inmiddels via een vervroegde regeling uitgetreden want er was geen werk meer voor ze.
Begin jaren negentig waren WordPerfect trainers heel erg blits. Dat waren gasten die voorop liepen en echt alles met een computer konden. Nu kom je er heel af en toe nog eentje tegen. Meestal in een bejaardensoos alwaar ze de ouden van dagen proberen te leren hoe ze kunnen e-mailen met hun kleinkinderen.
Tien jaar later waren het juist de netwerkspecialisten die hoge ogen gooiden. Zij leerden het volk dat het om geven ging en niet om nemen. Ze leerden mensen dat ze naar, de toentertijd erg populaire, netwerkbijeenkomsten moesten gaan en hoe zich daar te profileren. Een enkeling blijft steevast hangen in zijn oude metier maar de meesten zijn op een zijspoor terecht gekomen.
Sinds een paar jaar zijn het toch vooral de social media trainers die hip zijn. Zij weten echt alles van internet en hoe je daar het nieuwe zakendoen bedrijft. Als nooit tevoren zie je ze overal opduiken. Tot vervelens aan toe.
Nog een paar jaar, dan zie je ze slechts nog in conversatiezalen van bejaardentehuizen alwaar ze opa’s en oma’s leren twitteren. Nog even volhouden dus, tanden op elkaar we zijn er bijna doorheen.
En oma bellen dat ze nog maar even op zichzelf blijft wonen.